Australie; over beestjes, ranzigheid, family, road trip & beach

IMG_5928

Surfers paradise was alles behalve een paradise. Het appartement wat we kregen was ronduit smerig. Zo smerig dat op de lijsten van de schilderijen een stoflaag zat waar je gerust een trui van kon breien. De volgende dag konden we gelukkig verhuizen naar een iets minder vieze variant maar goed, deep cleaning was niet overbodig. Alles kwam goed toen de familie Kraak kwam. De meiden genoten ondanks dat ze elkaar zo nu en dan wat minder leuk vonden. Let it go ruzietjes zeg maar. We vermaken ons deze week in de omliggende pretparken, kijken naar het vuurwerk (waar P. niets van moest weten) en natuurlijk wordt er ook geshopt.

Het vooruit boeken van onze (bijna) hele reis is een minpunt. Het beperkt je in vrije keuze qua reismogelijkheden, zoals nu. Gold Coast/oostkust is niet helemaal wat wij ervan hadden verwacht. We besluiten terug te rijden naar Adelaide en meer tijd bij Hilde en Achilles te zijn. Maar hadden al alles vooruit geboekt. Het heeft veel tijd gekost en ook financieel niet de voordeligste optie om alles te annuleren.

Road trip

Maar wat was het fijn. De road trip was heerlijk. Eindelijk weer dat gevoel van drie jaar geleden toen we samen door Oz reden, maar nu met zijn 3-tjes. Natuur, wegen met heel lang niets, geen mensen, geen auto’s, soms een beest en zand. We hebben genoten, P deed het geweldig. Vond het gezellig in de auto met een muziekje (lang leve AM) en haar ipad. We zagen kangaroos rondhoppen, Emu’s en een katachtige. We beleefde wat spannende momenten toen de Tom Tom ons de kortste route stuurde maar we bijna geen benzine meer hadden en er ook echt niemand meer langskwam. We sliepen in oude motelletjes waar je verse melk en koekjes kreeg voor bij de koffie. En eindigde in Adelaide bij de leukste.

IMG_6215

Family #makingmemories

Als ik dit schrijf is het zondagavond en vertrekken we morgen alweer. We zijn hier drie weken geweest. De dagen vlogen voorbij. We wandelde langs het strand, bouwden een zandkasteel, gingen naar de grote speeltuin, aten broodjes en pie’s bij de lekkere bakker, een wandeling naar de Woolies, gingen naar het NP om voor het eerst koala’s te zien! Wat was het fijn. P vond het heerlijk even op een vaste plek met natuurlijk vriendje Achilles om voor te zorgen. Maar ook wij hadden het net zo fijn. Fijne dingen zijn jammer om afscheid van te nemen. Oh wat hadden we ze graag meegenomen ;-)

Maandag 18 mei zijn we vertrokken richting Melbourne. Zaterdag 23 mei vliegen we naar Honolulu, Hawaii.

Wist je dat!

  • We inmiddels 160 filters hebben gebruikt, dat is ongeveer 192 liter koffie
  • P zindelijk is, maar weigert te plassen op (vieze) openbare toiletten. Best onhandig
  • Ze hier parkeerborden hebben van max. 1 uur maar geen blauwe schijf gebruiken, geen idee hoe ze dit controleren
  • parkeren doen ze hier doodleuk langs de kant van een drukke weg. Blijkbaar maakt het niet uit dat er op dat stuk weg ook gewoon auto’s rijden
  • Ze hier Albert heijn koffiefilters verkopen
  • De navigatie noemt een rotonde ‘rotary’ wat blijkt geen engels te zijn
  • Coles het beste macademia ijs heeft
  • We 50 dollar per dag besteden aan groente & fruit
  • Ik 2020 foto’s aan het importeren was!

Foto’s kijken? Kijk op instagram of Facebook!

 

Mijn locatie .

Een nieuw avontuur 2015

Heel even kijken wat je hebt. Niet langs elkaar heen leven, Annemiek.

Vandaag neemt Phileine afscheid van Kindergarden. Gister maakte we samen traktaties en vertelde ik haar dat ze morgen voor de aller laatste keer gaat spelen met de kindjes. Ze vond het spannend en ik weet eigenlijk ook niet zo goed wat ze snapt als ik zeg; niet meer.  Morgen of straks is duidelijk, maar niet meer, nooit meer. Zelf snap ik nooit meer soms nog niet. Zo was ik een tijd geleden dozen aan het inpakken tijdens de verhuizing. Ik kwam het reisboekje Californie tegen. Gekregen van Karin op mijn laatste dagje Sherpa. Er kwam een glimlach op, ik opende het boekje en daar las ik haar tekst. Gericht aan mij. Karin. nooit meer.

We gaan op reis. Een grote reis. Een half jaar weg uit het vertrouwde Nederland. Een half jaar weg bij de mensen die ons zo lief zijn. Dan is een half jaar best lang. Maar ook een half jaar lekker samen. Een half jaar vol nieuwe avonturen, herinneringen maken en tijd met elkaar. Dan klinkt een half jaar weer kort. Laatst zeiden we tegen elkaar. Mocht het nu klaar zijn, dan heb ik eigenlijk niets wat ik nog had willen doen. Daar zijn we trots op. Want de tijd is soms zo kort.

Reisplan in vogelvlucht

Over ruim drie maand stappen we in het vliegtuig naar Singapore. Daar verkennen we de stad (shoppingmalls met waterspeeltuinen) en vliegen we een week later door naar Adelaide (Australie). Twee weken hebben we daar een huisje gehuurd in dezelfde straat als Ramon, Hilde & Achilles. Kortom, Phileine trekt s’ochtends haar zwempak aan en springt zo het zwembad in bij Achilles. Eind maart vliegen we door naar Sydney, daar vieren we Eloy’s verjaardag in de botanische tuin ;-) en halen we de auto op. We hebben besloten te kamperen. Dus in Sydney de tijd om een kampeerartikelen en wat (benodigde) moed aan te schaffen voor het outdoor programma ;-). De planning is om vanuit Sydney omhoog te rijden naar Cairns. Daar vliegen we begin juni naar Melbourne en dan door naar Honolulu (Hawai). In juni verblijven we op Maui, Hilo & Kona. Begin juli vliegen we door naar Oakland (vaste land west kust Amerika). Daar willen we in ieder geval Yellowstone bezoeken (verder planning nog niet concreet) en vliegen we vanuit Seattle naar Toronto. De stad die we tijdens onze lange Amerika reis in 2011 kort bezochten trok toen onze aandacht dus verblijven we er een week. Dan in het vliegtuig naar Reykjavik. Een weekje IJsland en 21 augustus staan we zomaar weer in Amsterdam.

De laatste tijd word ik s’nachts wakker en kom ik niet meer in slaap. Ik lig klaar wakker in bed. Ik denk aan Karin, Sharita, Flor en Annemiek. Gemis. Ik geef mijn slapende meisje een kus. Vertel haar hoe blij ik met haar ben. Soms wordt ze even wakker, pakt ze mijn hand en zegt ze zachtjes: mama, mis jou altijd.

Tot vertrek zijn we langzaam handige dingen aan het verzamelen. Een Deryan slaaptent voor Phileine, zo slaapt ze overal in haar eigen bedje. Twee ruime koffers die wel redelijk klein kunnen worden wanneer niet in gebruik. Welke dingen willen we zien? Wat moeten we niet vergeten? Hoe houden we de insuline koud en kunnen we wel zoveel mee nemen?

Geniet en leef > Doen we.

 

Mijn locatie Utrecht, Utrecht, Netherlands.