Expeditie OZ

Inmiddels zijn we al een paar weken in Australie. En na enig aandringen uit Holland ;-) hier is een nieuwe blog.

De vlucht Singapore> Australie voelt bijna alsof je even naar Spanje vliegt vanuit Amsterdam. We waren er zo. Toen redelijk vlot de auto gehaald, denken aan het ‘links rijden’ op de weg, tom tom aan en daar gingen we.

De tien dagen die we met Hilde & Achilles doorbrengen vliegen voorbij. Dit komt mede doordat wij pas rond 12.00 uit bed rollen, ik gok toch iets van jetlag. Maar ook omdat het zo fijn is. Beetje naar het strand, beetje spelen met P & A. en een boodschapje. Eigenlijk net als thuis ;-) Pim en Juliette die ook door Australie rondreden eindigden hun reis bij Hilde dus uiteindelijk hadden we een kleine familie reünie. Erg gezellig. Helaas is het minder leuk om dag te zeggen als je het fijn hebt.

Sydney
En toen was het tijd om het vliegtuig naar Sydney te pakken. Een snelle vlucht, de auto opgehaald, een tent gekocht bij de Big W en op naar het appartement bij Bondi beach. Meriton Apartments was een luxe. Ruime woonkamer, badkamer, slaapkamer en wasmachine/droger. Makkelijk om met kind een aparte slaapkamer te hebben. Zo hadden we iets meer bewegingsruimte als Phileine sliep. Het appartement ligt naast Westfield shoppingcenter natuurlijk heel handig alleen alles sluit om 17.00 of 18.00 uur. Restaurants ook in CBD Sydney sluiten doodleuk op het moment dat wij willen eten. Best even wennen ;-).
De dagen Sydney vliegen voorbij (eigenlijk elke dag tot nu toe) we zouden op Eloy’s verjaardag naar de Botanisch tuin gaan. Op onze eerste reis hebben we daar heerlijke scones gegeten en genoten van de prachtige tuin, het uitzicht en de beesten. Maar Phileine wil heel graag naar de dierentuin. Taronga Zoo it is, P kleedt zich die dag zelf feestelijk aan (tule rok en hemd). Op zich was de Zoo ook prima want het regent die dag flink. Phileine bekijkt de koala’s die slapen in de boom en is extra blij met haar eigen knuffel koala gekregen van Pim en Juliette. De zeehonden vindt ze mooi, de giraf is net als thuis maar het drukste was ze met de gekochte mini stenen good luck elephant uit de giftshop. Ze weet mij er twee een mama en een baby te laten kopen. ‘mama deze bea moet ook die mist mama altijd’, ach ja. In de stromende regen staat P met haar olifantjes te spelen, op de vraag of ze niet liever onder het afdakje wil staan antwoordt ze: ‘het zijn maar druppels, niet erg’. Prachtig plaatje.
De volgende dag pakken we de trein naar het Sydney CBD en picknicken we in de botanische tuin. Helaas geen scones meer maar wel roze cupcake zoals P graag wilde. We nemen de ferry naar Luna park. Een soort van Coney island (NY) met kermis attracties zoals een draaimolen, botsauto etc. Die dag was er playgroup day en een hoop gratis activiteiten (bellenblazen, kleien, zand en face painting) en springende toddlers. Phileine geniet, ze krijgt een heliumballon, staat heerlijk te kleien en omdat ze gaan opruimen mag ze de grote pot met klei houden. Als we met de ferry terug varen krijgt ze ook nog van een jongen een mega grote teddybeer. Heel handig als je nog 10 vluchten voor de boeg hebt ;-) Maar het meisje is blij. Wij dus ook.
De volgende dag naar Bondi beach. Een flinke wandeling (hotel schreef active stroll) maar wat een fijn strand. Mooi voorzien van gras en groen. Prachtige hoge golven, waar P toch wat ontzag voor had.

K(r)amperen
En dan is het zover op naar de camping. We vertrekken vol goede moed richting Koala Shores, Lemon tree passage. Sydney is natuurlijk een grote stad maar dit dorp is echt anders. Er is eigenlijk niets. Ja de camping die een zwembad en springkussen heeft maar that’s it. Het uitpakken van de gehuurde camping spullen is een totale teleurstelling. Alles is vies. En dan ook echt onbruikbaar. De campingstoel is met ducktape geplakt, de koolbox ruikt naar de wc en heeft ondefinieerbare bruine restjes, uit het kookstel drupt ik weet niet wat en het servies is vast door het water gegaan maar een borstel was zeker nodig. De slaapzakken zijn meer lakens geworden, kortom minder fijn. Maar goed, we zetten in no time onze eigen gekochte tent op (zonder ruzie) eten pasta voor de tent en P. zit tevreden met haar pot klei te spelen. Omdat we voor P. wat rust hadden ingebouwd dus niet elke dag rijden blijven we gemiddeld een paar dagen op een plek. Hier dus ook 5 dagen. Het wordt al vrij snel koud en als de zon ondergaat komen er een boel ‘muffies’ zoals P. de muggen noemt (combinatie van Mozzies en Muggen), ik word helaas totaal lekgeprikt en zit dus al snel achter gaas in de tent. De wc en douche zijn aan de anderen kant van de camping, op zich niet zo erg maar midden in de nacht best een tour. Onderweg kom je dan wat beestjes met flinke staarten tegen (niet mijn ding). We slapen nacht 1 niet best. Nou ja E en ik. P slaapt prima. Als je dan eindelijk je draai een beetje vindt gaat of de buurman naar de wc, snurkt er net iemand een tent verderop, feesten de buren uit de cabine, gilt er een beest in de boom of besluit P. toch even te huilen. We zijn dan ook de volgende dag hard aan koffie toe. Ontbijten doen we op de Jetty waar de huispelikaan nieuwsgierig komt kijken, we het langzaam warmer voelen worden door de zon en er dolfijntjes langs zwemmen. We kijken elkaar aan en besluiten deze nacht te vergeten. De volgende nachten zijn niet veel beter. We missen een bed. comfort. Een wc. koffie kunnen zetten als je opstaat (de campkitchen ging om 08.00 uur open, wij waren om half zeven op). Allemaal #firstworldproblems maar voor ons wel belangrijk. Uiteindelijk vertrekken we een dag eerder en rijden door naar Coffs harbour. Daar slapen we twee nachten in een oud maar schoon hotel. P speelt in de speeltuin bij de Mall met de locale kindjes en wij zijn totaal gelukkig met een warme douche en bed. We maken een wandeling op de jetty, vinden een vis die is blijven hangen bij de meerpaal en E stoot heel hard zijn hoofd als hij tegen de jetty aanrent. Zo hard dat hij met een boog met zijn billen in het zand belandt. Niet fijn. De volgende dag regent het flink. Maar rijden we door naar Brisbane.

Brisbane
We verblijven 7 nachten in The Sebel. Hartje Brisbane, appartement en wederom de conclusie wij zijn stadmensen. Brisbane is heerlijk, oude gebouwen, hoge kantoren, een botanische tuin met fijne playground en om het feest compleet te maken op de Southbank Street beach een gratis stad zwembad/strand. Hier zijn we dan ook bijna de hele week te vinden. P geniet in het water, kan uren zandkastelen bouwen en met andere kindjes spelen. En oja er is gratis Wifi wat hier in dit land nog al bijzonder is. Wifi is op zich al iets unieks maar gratis is minimaal.
Dankzij Groupon en Martine hebben we een unlimited pas voor Seaworld, Warner Brothers en Wet n Wild. We bezoeken deze week vast Seaworld en Phileine vindt het geweldig. Maar goed wat wil je dan ook als je een live Dora show bekijkt ;-), in een treintje of vliegtuigje mag zitten. De IJsbeer, pingu en dolfijnen vallen wat in het niet. Bij Alles zegt Phileine vol blijdschap: ‘aan Anne laten zien straks he?’. Want ja de komst van Anne is een groots iets.

Anne!
Na Brisbane rijden we richting Cold Coast. Treasure island holiday park (piratenpark) hebben we omgeboekt van tent naar studio en daar komt Anne ook naar toe. Wij komen op donderdag aan en Anne de volgende dag. De meisjes zijn direct blij. Stralen, dansen en kussen. Het is een fijn weerzien. Anne & co zetten onze tent op, komt hij toch nog van pas ;-) en we eten met elkaar Sushi die Eloy zowaar ook lekker vindt. De volgende dagen is het een totaalpakket van Seaworld, springkussen, zwemmen in het zwembad of Wet ’n Wild en zijn we een dagje in overvol Warner Brothers te vinden. De meiden kijken op de camping hun eerste outdoor film, Frozen. Lief om te zien hoe ze meeleven met het verhaal. Anne gaat vier dagen leren surfen en dan komen ze nog even terug, helemaal leuk.

Heimwee
Phileine heeft het nog vaak over het ziekenhuis en ook het hele ontlasting verhaal gaat nog niet naar behoren. We blijven daar toch een beetje mee aanrommelen en het houdt ons bezig. Je maakt je zorgen, twijfelt of dit wel oké voor P is etc. Vooral als het meisje vraagt of ze naar huis mag. Het hele reizen, verplaatsen van vertrouwde dingen is voor haar indrukwekkender dan we hadden verwacht. Ze mist Anne, Dirk, Ruben en Luke. Maar ook pake Doeke of oma Niek worden regelmatig al spelend gebeld. Roy en Nieka ziet ze op Skype voorbij komen maar het is aandoenlijk hoe ze trots zegt; ‘mama even aan Nieka laten zien’ als ze zelf het hele zwembad door zwemt. Uitleggen dat Nederland echt ver is is niet zo makkelijk. We merken dat P het fijn vindt als we langere tijd op dezelfde plek zijn. Dus beperken we ons reisschema een beetje zodat ze kan aarden. Het is fijn om haar eigenlijk vooral te zien stralen maar soms wat lastig als je niet goed kunt uitleggen wat er precies gaat gebeuren. Al is mevrouw in de ‘waarom’ fase aangekomen en is bij alles haar vraag; ‘waarom mama’.

Phileine begint uit zichzelf engelse woordjes te praten, papa is daddy, 1 is one en ijs is mag ik een icecream?

We hebben het verder goed. Heerlijke rustig aan, weinig planning maar wel veel zon. Het valt ons op dat de mensen wat minder vriendelijk zijn, of dat nou komt door het meer toeristische gebied geen idee. De Gold Coast doet ons erg aan Florida denken, dus het is bijna als thuis.

We blijven nog een weekje in de Gold Coast, morgen richting Surfers Paradise en daarna door naar Noosa. Verdere planning nog niet bekend.

Om te onthouden:
Libelle- Tinkerbel
Bedkamer- slaapkamer
Misschien- Machien, alleen dat dit ook ‘nee’ kan betekenen is nog niet aangekomen
Regen- is niet erg het zijn maar druppels
Muggen- Muffies

Er zijn natuurlijk bergen met vreselijke leuke foto’s. De meeste staan op Facebook of anders instagram, hier uploaden lukt nu niet… Sorry.

Op het strand van BondiPhileine en Jasmijn Sydney

Kamperen

Een draak van een vlucht & groen Sydney

Wat een draak van een vlucht is Amsterdam – Sydney

Zo’n 22 uur in een vliegtuig blijft niet erg prettig. Al was de Singapore Airlines ‘beleving’, zoals ze het zelf noemen, een fijne ervaring. Niet alleen door de ‘cadeautjes’ (toilettasje met warme sokken en een tandenborstel) die we toegestopt kregen zeker door de redelijke ruime stoelafstand en het non-stop blijven aanvoeren van voedsel. Zelfs zoveel dat je denkt ‘onee niet weer eten!’ Want noodlessoep en bami-hap luchten zijn s’ nachts niet echt aantrekkelijk.

 

Vlucht verliep verder redelijk zorgeloos

Opvallend was het hoge ‘grijshaar’ gehalte aan boord. Deze mensen, de meeste beplakt met een felgele groepssticker waren in gezelschap van een gezellig kijkende reisleider gekleed in een FOX-vakanties of Krasreizen trui en deze dame of heer ratelde maar door over het reisschema (na 4x gehoord te hebben dat ze echt direct na het uitstappen bij het pinautomaat verzamelen om vervolgens gezamenlijk (?) te pinnen en het complete schema voor de komende 2 weken zou ik zo plaatsvervangend reisleider kunnen zijn).

Deze grijze medemens had heerlijke verhalen (ja ook in het vliegtuig weten ze me te vinden). Zo was er onvrede over de OV-chipkaart en hadden ze zo hun voordring technieken bij de wc’s. Ook was er de rij voor ons David van 1,5 jaar. Een lief, onderzoekend blond ventje dat als je maar lief gekke bekken bleef trekken heel gezellig Davidiaans verhalen vertelde. Het arme schaap moest alleen overgeven….. En dat ruik je heel goed op de volgende rij ;-( De 22 uur vliegen hadden wij live entertainment zat.

 

Hello Sydney 

Eenmaal door de douane (de Hollandse kaas mocht mee) die een stuk minder spannend was dan ‘Border Patrol’ snel in de rij voor een taxi. Het hotel Quest Potts Point ligt in de wijk Kings Cross. Een kleinere kamer hebben we niet eerder gehad maar deze is wel compleet met keuken. Dat dan weer wel! Na een douche doodmoe in bed gedoken waar we dan vervolgens om 02.00 klaar wakker en met een rammelende maag wakker werden… Gelukkig bood het automaat gevuld met snacks de oplossing. En zo zaten we midden in de nacht tevreden aan de Salt & Vinegar chips met cola.

De volgende ochtend kaartje van de stad gevonden (lang leve de gratis toeristenboekjes) en op zoek naar ontbijt. Kings Cross is een bijzondere wijk. Van nachtclub tot boetiek om je hond aan te kleden, hier hebben ze het allemaal.

We stranden in de Botanische tuin. De mix van zon, de geur van de bloemen die je tegemoet komt en de kleurrijke planten zorgen voor het perfecte ‘vakantiegevoel’. Tjek de vleermuizen in de boom op de foto hieronder.

 

De Botanische tuin eindigt bij The Opera House. Grappig om het ozo bekende gebouw nu in het echt te zien. We lopen over de Harbour Bridge (nee niet beklommen), om uiteindelijk door The Rocks weer richting hotel te lopen.

De overige dagen in Sydney vermaken we ons met het kopen van een navigatie en het Camps Australië Wide 6 boek (waarin alle campings en GPS coördinaten staan). De navigatie scheelt hopelijk een hoop kaart-kijk-stressss en zo kunnen wij ons richten op het links rijden! Want dat is nog wel even wennen. Zelfs ‘gewoon’ oversteken is niet meer vanzelfsprekend. Gelukkig staat hier netjes op de grond geschreven ‘Look Right’.

Verder struinen we heerlijk door de stad. Drinken we koffie in een van de velen parken, maken een wandeling door Darling Harbour en natuurlijk China Town.

Het toeristische deel van Sydney is niet zo groot, je loopt het makkelijk in 2 dagen. De stad doet ons denken aan een mix van Utrecht, Amsterdam, NY en San Francisco. Het is er fijn groen, netjes onderhouden en schoon. De prijzen zijn, na ons Amerika prijsgevoel vrij hoog een blikje cola kost 2,50 dollar en voor een brood betaal je 6 dollar. Benieuwd hoe dat verder in Australië zal zijn.

 

Even klagen

De jetlag werkt nog niet echt mee. Zo zijn we doodleuk om 02.00 uur klaar wakker en als het even tegenzit slapen we niet meer verder. Wat op dat moment niet zo erg is maar wel wat tegenvalt als je om 16.00 je ogen amper kunt open houden ;-) Een voordeel is dan weer dat je om 07.00 uur kant en klaar buiten staat en om 11.00 uur 10km hebt gelopen.

 

En dan begint het echte avontuur…

Morgen (zaterdag 15 oktober) de camper ophalen en on our way to The Pine Campground in Olney State Forest.

De bedoeling is om ‘het rondje Australië’ te rijden. Dus via de oostkust naar Darwin om dan via de westkust weer naar Sydney te rijden…

Na een paar dagen drukke stad zijn we d’r helemaal klaar voor om richting rust te rijden.

Meer foto’s volgen…

Mijn locatie .