Singapore, ziek meisje, zon en vliegen

Dinsdag drie maart, worden we eindelijk eens zelf wakker en niet van een gillend meisje, ik kijk voor de zekerheid even of ze oke is ;-). Ze heeft de hele nacht doorgeslapen en dat was een zeldzaamheid de afgelopen twee weken. Phileine gilde de nachten non-stop dat ze pijn in haar buik had. En gillen bedoel ik als een speenvarkentje krijsen. Na een bezoek aan de dokterspost en de huisarts was er zichtbaar (gelukkig) niets te zien. Het zal wel de nasleep zijn van de waterpokken die ze gehad had, een buikkrampje of misschien de spanning voor vertrek? Maar tja, we maakte ons toch enigszins zorgen om de kampeerweken die wij in het vooruitzicht hebben in Australië. Het is toch wat beschamend om de gehele camping hun nachtrust te onthouden.

Om alles zo rustig mogelijk te laten verlopen slapen we de nacht voor vertrek op Schiphol. Zo hoeven we morgen niet te haasten en rollen we uit ons bed zo het vliegtuig in (aanrader!). Samen hebben we haar speelgoedkoffertje ingepakt en uitgelegd dat al het andere speelgoed bij Jorinke op zolder staat dus nog gewoon van haar is. Phileine wordt door Patrick opgehaald om bij best friend Anne te spelen terwijl wij de laatste dingen in huis opruimen en schoonmaken. Patrick rijdt ons smiddags naar CitizenM waar we uitkijken op het platform met vliegtuigen. Phileine vindt het prachtig, de vliegtuigen, bussen, het onwijs grote bed waar we met zijn allen in slapen en het feit dat we nu dan echt gaan. ‘Straliaaaaa’ zingt ze al dansend op het bed. Voor het gemak leggen we maar niet uit dat onze eerste stop Singapore is, Australie staat voor zon en zwembad dus Singapore is bij deze ook Stralia. Ze wil graag weten of we ook gaan zwemmen, of Anne ook in de zee durft (Anne komt op vakantie naar Australie waar de meisjes elkaar dus zullen zien), of we wel speelgoed mee hebben genomen en of baby Achilles ook al kan zwemmen. We eten die avond nog een laatste keer met Roy, Nicky, Ruben en Luke op Schiphol. Gek hoor zes maanden zonder de liefste vrienden.

De dag van vertrek wordt Phileine maar niet wakker. Normaal hoef ik maar mijn dekbed te lichten en mevrouw hoort het maar nu kunnen we ons aankleden, koffers sluiten en moeten we haar wakker maken omdat we toch echt om 10.30 uur in het vliegtuig moeten zitten. De reden wordt helaas al snel duidelijk. Tijdens het uitchecken spuugt ze.

Het meisje is ziek, flink ziek. De twaalf uur durende vlucht bestaat uit, spugen, slapen en op mama of papa hangen. Onze kleine trooper deed het geweldig ondanks dat ze zich vast beroerd moest voelen. Het is zo naar om haar zo te zien en zo weinig voor haar te kunnen doen. Ja, de gedachten ‘niet vliegen’? is voorbij gekomen maar de hoop misschien gaat het nu over was er ook. Helaas ging het niet over, niet tijdens de vlucht en de week daarop volgend ook niet.

Ziek

Phileine weigerde te eten en te drinken. Ze kreeg 39.8 koorts en een dag later een onder temp. van 34.6. Ze kreeg vreemde rode vlekken, kon niet poepen en klaagde (gilde) over pijn. Ondanks dat probeerde ze toch te genieten, ze vroeg bij elke opleving of we nog naar buiten gingen en was vol verbazing dat het zo lekker warm was (mama hoef ik geen jas aan?). Uiteindelijk zijn we toch met haar naar de eerste hulp gegaan. Daar kreeg ze een pepkuur en mocht ze na een avond weer mee naar huis. Het hele ziekenhuis heeft geweten dat we er waren want Phileine gooide alles in de strijd om maar NIETS in haar mond te willen ;-) Zorg is in Singapore goed geregeld. Je betaalt voor een eerste consult in het kinderziekenhuis 130 dollar. Dit is de helft van de daadwerkelijke prijs omdat de overheid de rest betaalt. Ook de apothekersvoorraad die wij mee kregen werd gesubsidieerd, wat voor ons betekende dat we 6 dollar kwijt waren.

Na nog twee dagen vanuit onze hotelkamer de buren bewonderd te hebben die in hun ondergoed de was ophangen, slapen op de bank of gaan hardlopen werd ze plots rond 00.00 uur wakker en riep dat het over was. Ze wilde wat eten en er galmde eindelijk weer wat oude vertrouwde geluiden door de kamer. De volgende ochtend worden we gewekt door een blij meisje wat roept; het is licht mama, papaaaaaaa wakker worden…..

Power to the Philly

en dan weet je plots weer wat je zo gemist hebt. PhillyPower. Mevrouw is niet meer doodziek (waar we natuurlijk heeeeel blij om zijn) maar ze is ook nog niet helemaal fit. De combinatie van deze twee zorgen voor een dictator en haar twee slaven die (naar haar oordeel) nog wat aansporing verdienen. Laten we het erop houden dat we elkaar zo nu en dan even aankijken en tot tien tellen ;-). Maar wat is het heerlijk om weer een dansend en zingend meisje te zien. Met zijn allen savonds koffie te drinken aan het water en Phil te zien genieten tussen de anderen kindjes. Ze maakt makkelijk contact met de vaak engelstalige kindjes en ik hoor haar hele verhalen vertellen aan de andere moeders.

Phileine heeft ook in dit land weer veel aanspraak en bekijks. De afgelopen dagen vond ze daar weinig aan maar vandaag kon ze weer genieten van de aandacht. Er wordt gevraagd (en ongevraagd, echt bizar mensen die zomaar foto’s van haar maken) of mensen een foto van haar mogen maken of dat ze met haar op de foto mogen. P vindt het allemaal wel grappig en krijgt ondertussen sterallures; ‘mama die mevrouw vindt mij mooi he?’ uh ja liefje…

We zijn al aardig ingeburgerd. Wachten op het stoplicht doe je in de schaduw. Eerst naar rechts kijken ;-) voor je oversteekt. Maar we blijven Nederlanders dus wordt er in recycle bekers met een Hollands koffiefilter koffie gezet en eten we bruine boterhammen met kaas.

Helaas is het even later toch mis. Phileine begint weer te klagen over pijn en we besluiten toch nog een keer naar het ziekenhuis te gaan. Daar wordt ze onderzocht en wordt er besloten een x-ray te maken. Hier is op te zien dat haar darmen vol zitten met ontlasting. Hier heeft ze waarschijnlijk al een tijd last van. Ze wordt opgenomen. De artsen en verpleegsters zijn lief maar hebben wel een andere manier van behandelen. Zo wordt er zonder pardon Phileine’s neus dichtgeknepen als er medicijnen worden ingenomen en ook het eten is net anders (rijstpap). We mogen uiteindelijk beiden blijven slapen en na een nachtje en een dagje observatie mogen we toch naar huis. Heel fijn want die avond zouden we doorvliegen naar Adelaide (Australie). Deze vlucht ging slapend ;-) Phileine knapt nu langzaam helemaal op. Ze heeft nog wel last maar speelt heerlijk op het strand, zingt en straalt. Het is dan ook lekker relaxed bij Hilde & Achilles.

——————————————————————————————————————Vlucht

Ondanks het zieke meisje een goede vlucht met Singapore Airlines gehad. Ruime stoelen/plaatsen. Genoeg eten en drinken en een buggy onbeschadigd bij aankomst. Kindermaaltijd was leuk ingepakt in een trommeltje. Wel veel snoepgoed ;-)

Hotel

Waar je de eerste dag de deur opengooit en denkt. Oke. We hebben toch 4* geboekt? Is het inmiddels ons (t)huis. Extra omdat we de afgelopen dagen hier ook bijna 24/7 waren maar ook omdat wij wel genieten van het samen zijn. Het heeft wel wat koffie en een broodje met kaas op bed ;-) (ons vakantievoedsel) en lekker wat tv-kijken naja, een op de laptop, een op de ipad en nr.3 op de iphone. Riverview hotel is verder prima, we kwamen rond 07.00 uur aan, incheck was pas om 15.00 uur maar de kamer werd zo snel mogelijk schoongemaakt en om 08.30 uur lagen wij gewassen en al in bed. Er is gratis wifi en een zwembad. De kamer is niet ruim en het gehele hotel is wat vergane glorie maar het ligt heerlijk centraal. Je loopt via een prachtig pad zo naar verschillende restaurantjes en de supermarkt. Voor de deur stoppen taxi’s die je voor een klein bedrag overal droppen en de MRT Metro is ook in de buurt. Kortom prima.

Singapore & kids

Eigenlijk overal in Singapore zijn prachtige verschoonruimtes met plekken om borstvoeding te geven. Er is vaak een kinderwc (mini pot of verkleiner). De meeste winkelcentra hebben een speeltuin met als het meezit een spettertuin. Wij zijn in de speeltuin met spettertuin (een verdieping er boven is zelfs nog een echte mini water plas) van VivoCity geweest. Je kunt daar ook lekker eten in de foodcourt! Ook de speeltuin bij Marina by the bay is een topper. Behalve een waterspeelplek is er ook van alles te ontdekken.

IMG_4829

Jaar zee!

Naar zee!

IMG_4798

Phileine op het vliegveld van singapore

Phileine op het vliegveld van singapore

IMG_4726

Klaar met de kou

Automatisch wil ik in de supermarkt de bonus verpakking wc-papier in het karretje gooien. Als ik plots bedenk: oh ik hoef geen pak van 36 wc-rollen te kopen want over een kleine twee weken zitten we in Singapore. Langzaamaan zijn we afscheid aan het nemen van al die lieve mensen, de laatste dansles en de fotoshoots. Vandaag had Phileine haar tv-debuut. Regelmatig gaat ze voor kindermodeblog op de foto, nee niet omdat ik haar als handtas zie maar wel omdat ik het leuk vind prachtige foto’s van haar te hebben en dat ons mini modelletje het zelf ook leuk vindt om op de foto te gaan, ook niet onbelangrijk.

Time flies de laatste weken, dagen vliegen voorbij, er is geen dag dat we geen afspraken hebben. Leuke afspraken maar ook wel een beetje vreemd om te bedenken dat we straks echt weg zijn.

Phileine is klaar met de koud in Nederland. Ze wordt zo nu en dan echt boos als we door de regen fietsen: ‘Ga weg regen, ik vind niet leuk, ik wil zon’ hoor ik dan grommend uit het fietszitje komen. Als een beetje shopverslaafde moeder betaamt heb ik de liefste zomerjurkjes, pakjes en andere zon-proof musthaves verzameld. Phileine keurt het (goed of af) en loopt bij voorkeur op sandalen en haar zwembroek door het huis (en buiten maar dat voorkom ik vaak met de nodige strijd nog net). Nieuwe sandalen voor E en P zijn aangeschaft wat best nog lastig was in de winter. Een landing insuline, meetstripjes, zetpillen, neusspray, vitaminepillen, lenzen en tampons zijn verzameld. Kasten geruimd en gesorteerd. Mee op reis, in de opslag of op marktplaats. Kortom, we zijn (bijna) klaar voor take-off. Ik vergeet hier voor het gemak even dat onze laatste spullen nog ingepakt en verhuisd moeten worden naar de opslag. Het huis schoongemaakt voor oplevering en alle lastminute dingen die vast nog langskomen.

Via Facebook kwam ik in contact met Marieke van digitalnomads.nl zij woont met haar gezin op Bali en hadden laatst een visa uitje naar Singapore. Ik zag foto’s voorbij komen van gave waterspeeltuinen dus even gevraagd waar die waren. Via Marieke nu een leuke lijst met toddler friendly activities ;-) Heel handig, aangezien onze dagbesteding toch vaak afgestemd is op Phileine.

Zo nu en dan lezen we even terug in de blog, leuk om onze vorige reizen nog een klein beetje te herbeleven. Zijn we soms nog wel een beetje benieuwd naar het kamperen met P, aan de andere kant lijkt het mij heerlijk om straks ‘buiten’ te kunnen leven. P kletst al een aardig woordje engels, ben heel benieuwd hoe snel ze straks met anderen kindjes kletst.

Slippers

Mijn locatie .

Een nieuw avontuur 2015

Heel even kijken wat je hebt. Niet langs elkaar heen leven, Annemiek.

Vandaag neemt Phileine afscheid van Kindergarden. Gister maakte we samen traktaties en vertelde ik haar dat ze morgen voor de aller laatste keer gaat spelen met de kindjes. Ze vond het spannend en ik weet eigenlijk ook niet zo goed wat ze snapt als ik zeg; niet meer.  Morgen of straks is duidelijk, maar niet meer, nooit meer. Zelf snap ik nooit meer soms nog niet. Zo was ik een tijd geleden dozen aan het inpakken tijdens de verhuizing. Ik kwam het reisboekje Californie tegen. Gekregen van Karin op mijn laatste dagje Sherpa. Er kwam een glimlach op, ik opende het boekje en daar las ik haar tekst. Gericht aan mij. Karin. nooit meer.

We gaan op reis. Een grote reis. Een half jaar weg uit het vertrouwde Nederland. Een half jaar weg bij de mensen die ons zo lief zijn. Dan is een half jaar best lang. Maar ook een half jaar lekker samen. Een half jaar vol nieuwe avonturen, herinneringen maken en tijd met elkaar. Dan klinkt een half jaar weer kort. Laatst zeiden we tegen elkaar. Mocht het nu klaar zijn, dan heb ik eigenlijk niets wat ik nog had willen doen. Daar zijn we trots op. Want de tijd is soms zo kort.

Reisplan in vogelvlucht

Over ruim drie maand stappen we in het vliegtuig naar Singapore. Daar verkennen we de stad (shoppingmalls met waterspeeltuinen) en vliegen we een week later door naar Adelaide (Australie). Twee weken hebben we daar een huisje gehuurd in dezelfde straat als Ramon, Hilde & Achilles. Kortom, Phileine trekt s’ochtends haar zwempak aan en springt zo het zwembad in bij Achilles. Eind maart vliegen we door naar Sydney, daar vieren we Eloy’s verjaardag in de botanische tuin ;-) en halen we de auto op. We hebben besloten te kamperen. Dus in Sydney de tijd om een kampeerartikelen en wat (benodigde) moed aan te schaffen voor het outdoor programma ;-). De planning is om vanuit Sydney omhoog te rijden naar Cairns. Daar vliegen we begin juni naar Melbourne en dan door naar Honolulu (Hawai). In juni verblijven we op Maui, Hilo & Kona. Begin juli vliegen we door naar Oakland (vaste land west kust Amerika). Daar willen we in ieder geval Yellowstone bezoeken (verder planning nog niet concreet) en vliegen we vanuit Seattle naar Toronto. De stad die we tijdens onze lange Amerika reis in 2011 kort bezochten trok toen onze aandacht dus verblijven we er een week. Dan in het vliegtuig naar Reykjavik. Een weekje IJsland en 21 augustus staan we zomaar weer in Amsterdam.

De laatste tijd word ik s’nachts wakker en kom ik niet meer in slaap. Ik lig klaar wakker in bed. Ik denk aan Karin, Sharita, Flor en Annemiek. Gemis. Ik geef mijn slapende meisje een kus. Vertel haar hoe blij ik met haar ben. Soms wordt ze even wakker, pakt ze mijn hand en zegt ze zachtjes: mama, mis jou altijd.

Tot vertrek zijn we langzaam handige dingen aan het verzamelen. Een Deryan slaaptent voor Phileine, zo slaapt ze overal in haar eigen bedje. Twee ruime koffers die wel redelijk klein kunnen worden wanneer niet in gebruik. Welke dingen willen we zien? Wat moeten we niet vergeten? Hoe houden we de insuline koud en kunnen we wel zoveel mee nemen?

Geniet en leef > Doen we.

 

Mijn locatie Utrecht, Utrecht, Netherlands.

Having fun in the sun!

Inmiddels zijn we allemaal gewend aan het nieuwe ritme. Phileine is weer helemaal opgeknapt en heeft besloten van hongerstaking over te stappen op het eten van bij voorkeur alleen patat. Patat zelf is lekker maar met ketchup vindt ze het echt ge-wel-dig!  Sowieso eten in een restaurant of omgeving waar mensen komen vindt ze heerlijk. Even zwaaien, kletsen of lief lachen, iedereen heeft wel even aandacht voor het meisje.

Trotse ouders

Natuurlijk vinden wij Phileine het mooiste, slimste en leukste meisje. Maar om het dagelijks tig keer te horen blijft leuk. In de supermarkt, als mensen langslopen of als we ergens wat eten. Telkens staan er mensen even stil om Phileine te vertellen hoe amazing ze is! Teksten als ‘You are so pretty’, ‘God bless you little beauty’, ‘Amazing eyes’, ‘You’re al little angel’ of ‘You’re gorgeous’ worden naar Phileine geuit die inmiddels doorheeft dat dit iets ‘liefs’ is. Haar reactie is dan ook een allerliefste lach met scheef hoofdje. En als we verder gaan zwaait ze als een prinses en zegt ‘dag’! Ik denk dat ze over vier weken Miss America is. Maar ondertussen zijn wij natuurlijk beretrots op onze kleine knapperd.

Gekke Amerikanen, of is het gekke Europeanen?

Wij zijn denk ik geen Amerika-newbees meer. Maar verbazen ons toch nog steeds. Zo probeerde we lopend naar de chinees te gaan. Soort van wok-to-go en voor weinig haal je er nasi-rijst-bami met vers gewokte groente. Prima maaltijd dus aangezien groente hier nog steeds meer kost dan een Big Mac. ChinaPark ligt op loopafstand dus bedachten we even lopend eten te halen. Maar wat blijkt, halverwege stopt de stoep en moet je als voetganger verder over de weg. Om vervolgens bij de stoplichten te komen van Highway27. Dat klinkt heel spannend maar denk aan twee keer een vierbaans weg. Als het stoplicht eindelijk doorheeft dat we op de knop hebben gedrukt lopen we naar de overkant. De rij wachtende bestuurders voor het rode licht kijkt vol verbazing naar wat er voor bij komt. Je ziet ze denken: ‘wandelen? MET baby? Wat sneu!’. Aan de overkant gekomen blijkt er ook daar geen stoep te zijn, dus wandelen we verder door het gras. Volgende keer toch maar gewoon met de auto. De volgende dag doen we boodschappen en sluiten aan in de rij met het bordje ‘speedy checkout’. Er staat netjes onder: 20 artikelen of minder. Wij tellen braaf de inhoud van onze kar, 14 artikelen, mooi dit kan. Maar wat blijkt, een beetje Amerikaan sluit aan in de rij, ongeacht het aantal artikelen in de kar. Er wordt dan gewoon per 20 artikelen afgerekend.

Glijbaan, zwemmen en shoppen

De rest van de week zijn we te vinden @Lake Eva playground waar Phileine zonder angst van de hoogste glijbanen glijdt. Zwemmen we dagelijks in het zwembad bij het huis. Was Phileine eerst nog een beetje onder de indruk van het water, nu springt ze er zo in. Of je vindt ons in een van de tig shoppingmalls. Winkelen vindt Phileine inmiddels leuk zolang ze zelf mag lopen en ontdekken. Gister bezochten we Marketplace in downtown Disney. Hier staat de grootste Disneywinkel van de wereld en Once Upon a Toy. Phileine keek haar ogen uit. Er rijden dan ook treintjes over het plafond, Dombo vliegt plots langs, Buzz lightyear in lego en overal speelgoed waar je mee mag spelen. Wij zijn betoverd door de magie van Disney.

Op avontuur!

Ook hier vermaken we ons prima in en om het huis. Phileine speelt eindeloos met wat plasticbekers, Eloy leest een boek en ik zit in de zon, het is net vakantie. Onze kleine dame wil dagelijks toch even naar buiten. Ze pakt dan haar schoenen en begeeft zich richting voordeur. Dus gaan we ergens komende week op mini-roadtrip richting de Florida Keys. Planning is om eerst ergens rond Naples te overnachten, de volgende dag naar Bahia Honda en dan door naar Key west. Wij zijn benieuwd of de kleine avonturier dit ook een geslaagd idee vindt. Wordt vervolgd.

Zaterdag hebben we in de zon naar de intocht van Sinterklaas op de laptop gekeken en natuurlijk via de app nog regelmatig contact met Nederland. We zijn jullie niet vergeten hoor!IMG_6669 IMG_6685 IMG_6700 IMG_6703

Mijn locatie .